Joomla! jest obecnie jednym z najpopularniejszych i najbardziej wszechstronnych systemów obsługi treści. Wsparcie licznej i prężnie działającej społeczności zapewniło tej aplikacji wysokie noty użytkowników i uczyniło z niej podstawę funkcjonowania wielu prestiżowych witryn internetowych. Tych, którzy chcą rozpocząć z nią przygodę, Joomla! może jednak onieśmielić liczbą dostępnych opcji konfiguracyjnych. Właśnie dla wszystkich takich osób powstała pierwsza część kursu obsługi systemu, w której wyczerpująco omówiono zagadnienia związane z jego instalacją i konfiguracją.
Zanim narodził się projekt Joomla!, było Mambo ? program udostępniony w 2002 roku w ramach projektu SourceForge na warunkach licencji GNU GPL przez australijską firmę Miro. Wkrótce wokół projektu skupiła się ogromna rzesza pasjonatów z całego świata ? zarówno programistów, jak i zwykłych użytkowników. Każdy na swój sposób starał się włączyć w prace nad rozwojem programu. W ciągu dwóch lat w wyniku zbiorowego wysiłku ze stosunkowo prymitywnego rozwiązania Mambo przeobraził się w jeden z najlepszych programów Open Source, zyskując najwyższe uznanie ? wyrażające się także wieloma przyznanymi nagrodami.
Powoli narastał jednak konflikt pomiędzy tworzącymi Mambo programistami a firmą Miro, która miała nadzieję na komercyjne wykorzystanie aplikacji. W efekcie 17 sierpnia 2005 roku zespół tworzący program opublikował w specjalnie utworzonej witrynie OpenSourceMatters krótkie oświadczenie, w którym poinformował, że praca nad systemem obsługi treści będzie kontynuowana, ale w ramach nowego projektu, hołdującego zasadom Wolnego Oprogramowania. Decyzja ta spotkała się z powszechnym poparciem projektantów i społeczności użytkowników z całego świata. Swoje zaangażowanie wyrazili oni tysiącami e-maili oraz wypowiedziami na założonym błyskawicznie forum dyskusyjnym OpenSourceMatters. W ciągu niespełna trzech tygodni większość projektantów związanych dotychczas z Mambo skupiła się wokół zespołu liderów ? 1 września 2005 roku ogłoszono narodziny Joomli!.
Jednak powstanie nowego systemu obsługi treści nie oznaczało końca Mambo. Obecnie na rynku funkcjonują więc dwa programy ? Mambo i Joomla! ? wyrosłe ze wspólnego korzenia. Oba bazują na tych samych, pierwotnych założeniach, obecnie rozwijane są już jednak niezależnie od siebie. Każdy z nich ma swoje centrum rozwoju, swoje cele i swoje plany. Co prawda możliwa jest wciąż migracja zarówno z Mambo w wersji 4.5.2.x do Jooml1! 1.0.x, jak i z Joomli! do Mambo, niemniej niektóre dodatkowe moduły i komponenty mogą już działać tylko w jednym z tych programów.
W styczniu tego roku pojawiła się długo oczekiwana wersja 1.5 programu Joomla!. Ze względu na daleko idące zmiany w kodzie przestał on być kompatybilny ze swymi poprzednikami. Duża popularność wcześniejszych wersji i wiele opracowanych dla nich dodatków skłoniły jednak autorów do udostępnienia również w pakiecie Joomla! 1.5 opcji uruchamiania aplikacji w trybie zgodności. Ponieważ system Joomla! w wersji 1.0 jest bardziej rozpowszechniony, lepiej udokumentowany, a także ma rozwijaną od dłuższego czasu polską wersję, to właśnie on będzie przedmiotem naszego zainteresowania w prezentowanym kursie.
Oficjalne wydania narodowe są wiernymi, ale zlokalizowanymi kopiami wydań oficjalnych. Lokalizacja, czyli dostosowanie do potrzeb użytkowników posługujących się na przykład językiem polskim, polega na dołączeniu polskiego pakietu etykiet i komunikatów ekranowych strony frontowej, skryptu instalacyjnego i obsługującego bazę danych oraz zastąpieniu oryginalnych plików pomocy. Takie oficjalne wydanie zlokalizowane oznaczone jest nazwą oryginalną pakietu z dołączonym przyrostkiem pl ? na przykład Joomla 1.0.15-pl. Trzeba jednak pamiętać, że nie jest w tym wypadku możliwa modyfikacja języka panelu administracyjnego. Jeśli nasza znajomość angielskiego kuleje, powinniśmy zainstalować jedno z wydań całkowicie spolonizowanych ? przygotowane z myślą o naszym podwórku Joomla plus Admin Language (JAL) lub międzynarodowe, charakteryzujące się obsługą wielu języków Joomla International Edition (JIE). Wszystkie pakiety instalacyjne dostępne są na polskich stronach Joomli!.
Zalety programu Joomla! są dostrzegane i wykorzystywane w praktyce przez wiele grup programistów-wolontariuszy. Dzięki temu powstają projekty różniące się w znacznym stopniu pod względem funkcjonalności i dostępnych funkcji, pozwalające użytkownikowi na optymalne dostosowanie aplikacji do jego potrzeb. Przedstawienie wszystkich tych dodatków wykraczałoby poza ramy niniejszego kursu. W poniższej tabeli można zatem znaleźć jedynie najważniejsze spośród rozwijanych obecnie projektów.
Rozszerzone wydania Joomli! |
|---|
| A8e Joomla!
A8e Joomla! (wcześniej: Accesible Joomla!) jest wydaniem dostosowanym do wymagań dostępności określonych w standardach WCAG i Section508. Projekt dostępny jest w witrynie a8e Joomla!. Joomla! International Edition Mongolski projekt autorstwa Adriana Mummeya. Wersja ta obecnie rozrosła się do postaci w pełni funkcjonalnego systemu obsługi treści, umożliwiającego płynne przełączanie się pomiędzy używanymi językami. J!IE dostępny jest na oficjalnej stronie projektu. Joomla! eCommerce Edition Projekt Joomla! eCommerce Edition jest wydaniem rozszerzonym o sklep internetowy VirtueMart oraz inne dodatkowe składniki, np. menedżera plików JoomlaXplorer czy biuletyn informacyjny Letterman. Projekt dostępny jest pod adresem http://virtuemart.net/. Joomla! Power Edition Projekt Joomla! Power Edition to zmodyfikowany preinstalator, przeznaczony na platformę Windows, wzbogacony o zestaw często wykorzystywanych rozszerzeń ? komponentów, modułów i botów. Umożliwia on wybór dodatkowych składników, co upraszcza proces przygotowania witryny. J!PE dostępny jest w witrynie http://www.pe.joomlapl.com/. |
CMS Joomla! może być zainstalowany niemal na wszystkich platformach systemowych, w tym: Linuksie, FreeBSD, Mac OS-ie X, Solarisie oraz Windows. Do jego instalacji niezbędne są trzy programy:
Jeśli zamierzamy korzystać z serwera Apache, upewnijmy się, że zawiera on skonfigurowane moduły mod_rewrite oraz security. Ich obecność pozwoli nam na skorzystanie z dobrodziejstwa tzw. przyjaznych adresów (postaci na przykład http://www.twojastrona.com/content/view/2/5/) oraz podniesie poziomu bezpieczeństwa.
Naturalnym przeznaczeniem pakietu Joomla! jest oczywiście instalacja na serwerze internetowym. Możemy jednak również umieścić program na specjalnie przygotowanym komputerze w sieci lokalnej lub maszynie stacjonarnej. Ten ostatni sposób można polecić szczególnie osobom rozpoczynającym dopiero swoją przygodę z systemem. Lokalna instalacja Joomli! nie wymaga zaawansowanych umiejętności, a w efekcie zyskamy przydatną platformę do nauki i przeprowadzania testów.
Aby rozpocząć pracę z Joomlą! na własnym komputerze, musimy zainstalować wszystkie konieczne, wymienione wcześniej składniki. Najlepiej skorzystać w tym celu z dostępnych zintegrowanych pakietów, w których skład wchodzą oprogramowanie Apache, PHP i serwer bazodanowy MySQL.
Samodzielna instalacja i konfiguracja serwera Apache, PHP oraz MySQL-a może sprawiać kłopoty niedoświadczonym użytkownikom. Istnieją jednak specjalne pakiety, które instalację i konfigurację serwera WWW czynią łatwą i przyjemną. Spośród wielu projektów warto rozważyć skorzystanie z następujących:
Gdy się już upewnimy, że nasze środowisko lokalne lub pakiet hostingowy (wykupiony u odpowiedniego dostawcy) spełniają wspomniane wcześniej wymogi techniczne, możemy pobrać pliki instalacyjne Joomli!. Pakiety źródłowe to archiwa spakowane standardowo w formacie ZIP lub TAR.GZ. Każde archiwum zawiera wszystkie skrypty rdzenia Joomla! umieszczone we właściwych katalogach oraz skrypty instalatora w katalogu installation.
Rozpakowując pakiet, należy pamiętać o zachowaniu istniejącej struktury folderów. Jeśli chcemy zainstalować system Joomla! lokalnie, pakiet źródłowy powinniśmy rozpakować do katalogu C:\\Apache\htdocs\_nazwa_katalogu_dla_joomla (dla Windows) lub też /var/www/_nazwa_katalogu_dla_joomla (dla Linuksa). Przy przesyłaniu plików na zdalny serwer należy oczywiście zawartość archiwum umieścić za pomocą klienta FTP w katalogu głównym. W tym wypadku zalecane jest też sprawdzenie, czy program nie zmienił wielkości znaków w nazwach plików.
Aby rozpocząć instalację Joomli! na serwerze WWW, należy jedynie w Pasku adresu przeglądarki internetowej wpisać adres internetowy swojej domeny, ewentualnie rozszerzony o nazwę podkatalogu, jeśli pliki z pakietu instalacyjnego zostały w nim umieszczone. W wypadku instalacji na komputerze domowym lub w sieci lokalnej postępujemy podobnie, używając jednak adresu postaci http://localhost/twoj_katalog_Joomla.
Jeżeli po wykonaniu tych czynności nie pojawi się strona testowa instalatora Joomli!, powinniśmy sprawdzić dokładnie, czy wszystkie pliki zostały przesłane na serwer i czy podczas ich transferu klient FTP nie zmienił nazw. Przyczyną problemu może być również obecność w katalogu głównym pliku configuration.php. W ostateczności możemy się bezpośrednio odwołać do skryptu instalacyjnego, umieszczonego w folderze installation (http://twojastrona.com/installation/index.php). Jeśli i to nie pomoże, najbardziej prawdopodobną przyczyną niepowodzenia będzie niepoprawnie skonfigurowany serwer Apache i/lub PHP. Pozostanie nam więc skontaktowanie się z naszym usługodawcą internetowym albo bliższe zapoznanie się z dokumentacją zainstalowanego lokalnie serwera. Doświadczeni użytkownicy Sieci mogą także skorzystać z kursu instalacji ?ręcznej?, umieszczonego w dalszej części tego artykułu.
Po uruchomieniu instalatora, na stronie testowej programu, po prawej stronie ekranu, pojawią się wyniki testu przedinstalacyjnego. Poniższa ilustracja przedstawia przykładowy rezultat kontrolny:
Jeżeli któreś z rozpoznanych ustawień wyświetlane są w kolorze czerwonym, należy je w miarę możliwości poprawić. Niektóre trzeba zmodyfikować przed rozpoczęciem instalacji. Ustawienia poprawne bądź zalecane i pożądane są oznaczone zielonym czcionką. Jeśli korzystamy z pakietu instalacyjnego Joomla plus Admin Language, będziemy mieli dodatkowo możliwość zdefiniowania ustawień językowych przed rozpoczęciem instalacji. Należy w tym celu wybrać z listy rozwijalnej język etykiet i komunikatów zaplecza oraz strony frontowej, ewentualnie zmienić język instalacji i zatwierdzić całość, by kontynuować uruchamianie systemu.
W teście przedinstalacyjnym możemy zignorować jedynie komunikat ostrzegający nas, że plik konfiguracyjny jest niezapisywalny (unwritable). Pod koniec instalacji program wyświetli bowiem wszystkie zmienne konfiguracyjne, które będziemy mogli skopiować, wkleić do pliku configuration.php, a następnie wysłać na serwer. Jeśli zabezpieczony przed zapisem okaże się katalog tymczasowy, będziemy musieli założyć katalog tmp w folderze głównym Joomli! i ustawić mu prawa dostępu na 707 (o prawach dostępu czytaj dalej). To powinno wystarczyć. Jeżeli jednak będzie inaczej, pozostanie nam już tylko zwrócenie się o pomoc do administratora serwera.
W tabeli umieszczonej poniżej pierwszego zestawienia instalator przedstawi wynik przeglądu ustawień zalecanych. Poniższa ilustracja pokazuje przykładowe dane:
To, że niektóre ustawienia nie odpowiadają wymaganiom Joomli!, nie przesądza jeszcze o braku możliwości zainstalowania i poprawnego korzystania z programu. Zgodność z ustawieniami zalecanymi zapewnia jedynie optymalne środowisko pracy dla Joomli!. Ewentualnych zmian możemy dokonać już po zainstalowaniu systemu obsługi treści. Przydatna będzie w takim wypadku znajomość zasad edycji pliku .htaccess. Podstawowe informacje przedstawione zostały w poniższej tabeli:
Co to jest plik .htaccess? |
|---|
| Plik .htaccess umożliwia samodzielne skonfigurowanie niektórych ustawień serwera. Działa on w obrębie katalogu, w którym został umieszczony, oraz w jego podkatalogach. Innymi słowy, ustawienia zdefiniowane w pliku .htaccess są dziedziczone przez wszystkie podkatalogi, dopóki nie pojawi się w nich kolejny plik .htaccess. W takim wypadku decydujące znaczenie mają ustawienia określone w tym nowym pliku.
W pakiecie dystrybucyjnym Joomli! umieszczony jest plik htacces.txt. Zawiera on dyrektywy (RewriteEngine On) umożliwiające skorzystanie z tak zwanych przyjaznych adresów URL. Aby uaktywnić plik, trzeba zmienić jego nazwę na .htaccess. Jako że jest to plik tekstowy, można go edytować w dowolnym, zachowującym format pliku edytorze, na przykład w Notatniku. Umieszczając w treści pliku .htaccess odpowiednie dyrektywy, możemy na przykład określić uprawnienia dostępu do danego folderu dla grupy użytkowników czy wybranego adresu IP. Oczywiście nie wszystkie parametry funkcjonowania serwera można w ten sposób skonfigurować. Pamiętajmy, że użycie niedozwolonych wyrażeń spowoduje wystąpienie mniej lub bardziej uciążliwych błędów. Dla administratorów Joomli! najważniejsze jest jednak to, że w pliku .htaccess można poprawnie zdefiniować większość z zalecanych w procesie instalacji ustawień serwera. Przykłady takiego zastosowania zamieszczone zostały poniżej, w części artykułu dotyczącej ?ręcznej? instalacji systemu Joomla!. Więcej informacji na temat właściwości pliku .htaccess znaleźć można także na stronach Webhostingu. |
W kolejnej, czwartej już części strony testowej instalator przedstawi wynik testu praw dostępu do plików i katalogów, w których Joomla! przechowuje swoje pliki:
W trakcie instalacji systemu do żadnego z tych katalogów nie są zapisywane dane. Nawet w wypadku wystąpienia błędów w ustawieniach instalacja przebiegnie więc pomyślnie. Niemniej po instalacji prawa dostępu do tych katalogów muszą być skorygowane.
Prawa dostępu do katalogów na serwerze |
|---|
| Katalogom i plikom stanowiącym zasoby serwisu Joomla! nadawane są atrybuty ustalające, kto i w jakim zakresie może z nich korzystać. Z problemem praw dostępu będziemy się spotykać w Joomli! bardzo często. Dlatego powinniśmy mieć choćby minimum wiedzy na ten temat, by uniknąć popełnienia niepotrzebnych błędów.
Prawa dostępu to prawa użytkowników plików i katalogów. Użytkownikami mogą być: właściciel (owner), grupa (group) ? wszyscy użytkownicy z grup, którym administrator nadał uprawnienia związane z plikiem lub katalogiem, oraz świat ? inni (world ? other), czyli wszyscy inni użytkownicy. W tej ostatniej grupie mieszczą się także goście odwiedzający serwis. Możliwe do ustawienia prawa dostępu to:
W wypadku katalogów prawo do wykonywania pozwala tylko na wejście do katalogu. Aby zobaczyć, co znajduje się w środku, potrzebne jest prawo do odczytu. W wypadku plików prawo wykonywania oznacza, że można dany plik uruchomić jako program. W systemach uniksowych prawa dostępu do plików i katalogów prezentowane są jako trzy sekwencje znaków r (read), w (write), x (execute) oraz myślnika (-) wskazującego na brak danego uprawnienia. Innym spotykanym zapisem jest także grupa trzech cyfr, z których pierwsza oznacza prawa właściciela pliku lub katalogu, druga prawa grupy, a trzecia prawa wszystkich innych użytkowników. Całkowita wartość jest więc sumą liczb odpowiadających poszczególnym prawom dostępu (r=4, w=2, x=1), wymienionym w kolejności grup. I tak na przykład wartość 754 oznacza, że właściciel ma prawo odczytu, zapisu i wykonywania, grupa ma prawo odczytu i wykonywania, nie ma jednak praw zapisu, a z kolei inni użytkownicy mają tylko prawa odczytu. Jeśli chcemy, aby nasza witryna była dobrze chroniona, następujące katalogi powinny mieć ustawione prawa dostępu na 755:
Następujące pliki w katalogu głównym powinny mieć także prawa dostępu ustawione na 644:
Szczególnie ważny jest w tym wykazie plik configuration.php, zawierający globalne ustawienia serwisu. Plik ten tworzony jest podczas instalacji. Ponieważ niekiedy konieczne jest dokonanie zmian w ustawieniach globalnych, w oknie konfiguracyjnym panelu administracyjnego dostępna jest opcja umożliwiająca chwilową zmianę praw dostępu do tego pliku. Pamiętajmy jednak, aby zawsze, gdy dokonujemy zmian bezpośrednio w pliku configuration.php, po jego zapisaniu zmienić prawa dostępu. Twoje zasoby będą bezpieczniejsze, jeśli i pozostałym plikom w katalogu głównym ustalisz prawa dostępu na 644 ? właściciel prawa odczytu i zapisu, grupa i inni ? tylko prawo odczytu:
Prawa dostępu zmieniamy przy użyciu klienta FTP, po zalogowaniu się na serwer, wybierając z menu opcję Zmień atrybuty lub Właściwości. Jeśli jesteśmy bardziej zaawansowanymi użytkownikami, możemy także wykorzystać w tym celu linię komend powłoki serwera. W tym celu powinniśmy się z nim połączyć, używając na przykład programu Putty i wydając polecenie chmod -R uprawnienia nazwa_katalogu lub chmod uprawnienia nazwa_pliku, zmienić odpowiednie atrybuty. Przykładowe polecenie może więc mieć postać chmod -R 755 administrator/components. |
Instalator zmodyfikowanego polskiego wydania przedstawia ponadto dodatkowe informacje o środowisku serwera. Jeśli któreś z ustawień będzie sygnalizowane kolorem czerwonym, zwróć na nie uwagę administratorowi systemu lub samodzielnie dokonaj zmian. Dla przebiegu instalacji wymienione w tej sekcji błędy nie będą miały znaczenia. Mogą one jednak powodować pewne problemy podczas użytkowania Joomli!.
Po wyświetleniu i zaakceptowaniu licencji będziemy mogli przejść do zasadniczej części procesu instalacyjnego.
Rozpocznie go konfiguracja przygotowanej wcześniej bazy danych. W oknie Nazwa hosta (Host Name) powinniśmy wpisać nazwę komputera, na którym instalujemy Joomlę!. Zwykle wystarczy podać localhost. Jeśli konieczne będzie użycie innej nazwy, dowiemy się tego najprawdopodobniej od administratora serwera. W dalszej kolejności pole Użytkownik MySQL (MySQL User Name) będzie wymagało podania nazwy użytkownika bazy danych, Hasło użytkownika MySQL (MySQL Password) zaś hasła udostępnionego przez administratora serwera.
Oznaczenie bazy danych podamy w oknie Nazwa bazy danych MySQL (MySQL Database Name). Niektórzy dostawcy udostępniają tylko jedną bazę dla wszystkich witryn. W takim wypadku powinniśmy odróżnić nazwy tabel dla kolejnych instalacji Joomli! przyrostkiem nazw tabel, podając go w polu o tej właśnie nazwie (Prefix MySQL table). Domyślną wartością jest _jos. Jeśli po raz pierwszy instalujemy Joomlę!, nie powinniśmy niczego zmieniać. Jednak w wypadku, gdy w tej samej bazie znajdują się już tabele pochodzące z wcześniejszej instalacji, możemy zmienić przyrostek na inny. Unikajmy jedynie wartości old_ ? w ten sposób instalator oznacza zarchiwizowane tabele, generując je, jeżeli w trakcie instalacji wybierzemy opcję Zarchiwizować tabele (Backup Old Tables). Istniejące tabele można też usunąć, zaznaczając pole Usunąć istniejące tabele? (Drop existing tables?) ? pamiętajmy jednak, że raz usuniętych tabel nie da się odzyskać. Jeśli nasze doświadczenie w pracy z Joomlą! jest znikome, powinniśmy jeszcze wybrać opcję Instaluj przykładowe dane (Install Sample Data). Na zakończenie instalator poprosi nas o potwierdzenie, że wprowadziliśmy poprawne informacje:
Następnie program podejmie próbę założenia bazy danych i wypełnienia jej danymi lub tylko przesłania danych, jeśli baza już istnieje. W tym momencie mogą wystąpić błędy. Jeżeli tak się stanie, zostaniemy o tym fakcie poinformowani odpowiednim komunikatem. Powinniśmy przeczytać dokładnie jego treść, a następnie usunąć przyczynę i spróbować wznowić instalację.
Po pomyślnym utworzeniu bazy danych ukaże się strona, na której wystarczy tylko wprowadzić nazwę witryny:
Pamiętajmy o tym, że podana przez nas nazwa nie powinna być zbyt długa. Optymalnym rozwiązaniem będzie od jednego do trzech wyrazów. Im krótszy i bardziej niepowtarzalny tytuł witryny, tym lepiej. Będzie on bowiem wykorzystywany jako oznaczenie adresata w poczcie elektronicznej rozsyłanej z serwisu, wyświetlany w nagłówku przeglądarki internetowej, a także w innych miejscach.
Na kolejnym etapie instalacji pojawi się panel, w którym będziemy mogli zatwierdzić adres URL i ścieżkę absolutną do katalogu na serwerze zawierającego pliki naszej witryny. W tym miejscu wprowadzimy ponadto dane administratora.
Pierwsze i drugie pole ? Adres URL (Site URL) oraz Ścieżka absolutna (Path) ? zostanie automatycznie wypełnione treścią przez program instalacyjny. Wygenerowanej zawartości nie należy pod żadnym pozorem zmieniać. Dopiero w polu Twój email (Your e-mail) umieszczamy nasz adres poczty elektronicznej. Na podane konto będzie przekazywana poczta przychodząca do witryny. Jeszcze ważniejsze z punktu widzenia przyszłego funkcjonowania serwisu jest zdefiniowanie Hasła administratora (Admin password). Powinno być ono złożone z co najmniej sześciu znaków ? zarówno liter, jak i cyfr. Pamiętajmy jednak, że względy bezpieczeństwa sugerują użycie minimum ośmiu znaków. Trudne do rozszyfrowania hasło uchroni nas od przykrych niespodzianek na etapie funkcjonowania serwisu.
Na tym etapie instalacji możemy również zmodyfikować prawa dostępu do plików i katalogów. Zgodnie jednak z treścią komunikatu ekranowego, jeśli nie mamy w tej mierze doświadczenia, powinniśmy pozostawić ustawienia domyślne. Prawa dostępu do plików i katalogów zawsze możemy zmienić, korzystając z funkcji panelu administracyjnego.
Po pomyślnym zakończeniu procesu instalacji zostaniemy nagrodzeni pojawieniem się ekranu z gratulacjami. Zanim jednak zaczniemy świętować, zapoznajmy się jeszcze z umieszczonymi w tym samym panelu szczegółowymi informacjami, dotyczącymi logowania administratora. Jeśli nie ufamy pamięci, zanotujmy je. Skorzystajmy też z dobrej rady i usuńmy katalog instalacyjny lub przynajmniej zmieńmy jego nazwę ? jeżeli tego nie zrobimy, próba uruchomienia strony zakończy się wyświetleniem komunikatu błędu. Kończąc pracę, możemy skorzystać z umieszczonych na stronie przycisków, które przeniosą nas wprost do witryny albo jej zaplecza administracyjnego.
W sprzyjających okolicznościach instalacja Joomli! przebiega bezproblemowo. Jeśli jednak wystąpią nieprzewidziane i trudne do usunięcia problemy ? jak chociażby serwer WWW pracujący w trybie bezpiecznym ? możemy spróbować instalacji ?ręcznej?. Jest to wszakże kręta i niebezpieczna ścieżka, warto więc dobrze się zastanowić, zanim na nią wejdziemy.
Instalacja ?ręczna? polega w skrócie na: utworzeniu wszystkich tabel bazy danych MySQL, założeniu konta głównego administratora serwisu oraz stworzeniu pliku konfiguracyjnego i umieszczeniu go w katalogu instalacyjnym serwisu. Przejście wszystkich tych etapów zajmie nam trochę czasu i będzie od nas wymagało wiedzy nieco większej niż ta, w którą wyposażony jest przeciętny użytkownik Internetu. Zanim jednak przystąpimy do właściwej instalacji, upewnijmy się, że na naszym serwerze funkcjonuje prawidłowo skonfigurowany moduł PHP.
Spełnienie trzech warunków jest dla funkcjonowania Joomli! niezbędne: aktywna obsługa XML-a, biblioteki zlib oraz biblioteki GD lub GD2. Bez włączonej obsługi XML-a Joomla! nie będzie działała. Skrypty XML zawierają między innymi instrukcje konfigurujące pozycje menu, komponenty, moduły, boty i szablony. Biblioteka zlib umożliwia kompresję i dekompresję spakowanych plików. Można się wprawdzie bez tej funkcji obyć, ale jej brak stanowi poważne utrudnienie, wszystkie rozszerzenia trzeba bowiem instalować z rozpakowanych i przesłanych na serwer pakietów źródłowych. Niemożliwe jest również korzystanie z funkcji komponentów obsługujących serwisy plików czy galerie grafik. GD jest z kolei biblioteką graficzną, umożliwiającą manipulację obrazami ? między innymi dynamiczne tworzenie miniatur ? co również okaże się niezbędne, jeśli w pełni będziemy chcieli wykorzystać możliwości systemu. Pozostałe ustawienia PHP, wpływające na funkcjonowanie systemu Joomla!, można podzielić na istotne i pożądane. W takiej też kolejności są one opisane poniżej.
Obsługa Joomli! wymaga PHP z wyłączonym trybem bezpiecznym (safe_mode=OFF). Tryb bezpieczny ogranicza bowiem wykonywanie skryptów PHP, co jest niezwykle uciążliwe dla administratorów Joomli!, szczególnie w okresie tworzenia zrębów witryny. Niemożliwe okazuje się instalowanie rozszerzeń: komponentów, modułów, botów, szablonów, a dokładniej ? utworzenie katalogów niezbędnych do zainstalowania nowego składnika. W skonfigurowanej Joomli! włączony tryb bezpieczny również stwarza kłopoty przy wczytywaniu plików, na przykład do biblioteki mediów czy serwisu plików. W związku z tym na serwerach z włączonym trybem bezpiecznym najlepiej nie instalować Joomli!, bo szanse na przekonanie administratora, by tę opcję wyłączył, są raczej niewielkie. Jeśli jednak musimy korzystać z takiego serwera, warto poszukać w zasobach Joomli! specjalnej łatki eliminującej problem włączonego safe_mode.
Bezpieczeństwo witryny Joomli! wymaga wyłączenia rejestracji zmiennych globalnych przez ustawienie opcji register_globals=0. Dyrektywa ta wyłącza rejestrowanie zmiennych, takich jak Environment, GET, POST, COOKIE i Server. Ustawienie parametru register_globals=ON stwarza zagrożenie w wypadku źle napisanych skryptów, zawierających na przykład niewłaściwe konstrukcje pętli i warunków. Powoduje to, że wszystkie zmienne wysyłane do skryptu tworzone są jako globalne i nadpisują wcześniej ustalone wartości tych zmiennych lub generują zmienne jeszcze nieistniejące, ale wykorzystywane później w skrypcie. Tę sytuację mogą wykorzystać początkujący pseudohakerzy, aby na przykład oszukać procedurę autoryzacji. W Joomli! dostęp do zmiennych globalnych realizowany jest za pomocą składni typu $HTTP_GET_VARS['zmienna'], toteż włączanie opcji register_globals jest zbędne. Jej wyłączenie spowoduje natomiast, że PHP nie utworzy żadnych zmiennych globalnych niezdefiniowanych wprost w skrypcie. Jeśli opcja register_globals jest włączona, a nie jest konieczna z jakichkolwiek innych powodów, można ją lokalnie wyłączyć na serwerze, dla katalogu witryny. Wystarczy w pliku .htaccess wpisać wiersz postaci: php_flag register_globals 0.
Możliwość poznania przyczyn błędów w działaniu skryptów jest administratorom Joomli! niezbędna. Wyświetlanie komunikatów o błędach zapewnia opcja display_errors=ON. Włączenie tej opcji stwarza jednak pewne zagrożenia. Wszak komunikaty o błędach zawierają między innymi pełne ścieżki do plików, wersje oprogramowania czy fragmenty zapytań SQL, które przy odrobinie złych chęci można złośliwie wykorzystać. Na szczęście Joomla! umożliwia wyłączenie wyświetlania komunikatów o błędach w opcjach konfiguracji globalnej. Warto o tym pamiętać po wstępnym przetestowaniu działania systemu.
Joomla! wymaga instalacji PHP z włączoną możliwością wczytywania plików binarnych, wysyłanych metodą POST. Konieczne jest więc zdefiniowanie dyrektywy file_uploads. Bez takiego ustawienia nie będzie możliwe ani instalowanie rozszerzeń, ani przesyłanie plików do biblioteki mediów czy komponentu obsługującego udostępnianie dokumentów.
Trzy ustawienia PHP odpowiadają za istotne dla funkcjonowania systemu Joomla! cytowanie znaków niebezpiecznych. Są to: magic_quotes=ON, magic_quotes_gpc=ON oraz magic_quotes_runtime=ON. Przy stanie magic_quotes=ON wszystkie znaki apostrofu (‘), cudzysłowu („), lewe ukośniki (\) oraz znaki NULL poprzedzane są znakami lewego ukośnika (\). Włączenie ?magicznych ukośników? chroni Joomlę! przed atakami typu SQL Injection, w wypadku gdy programista zapomni przefiltrować dane przesyłane przez użytkowników w formularzach. Z kolei przy włączonej opcji magic_quotes_gpc interpreter PHP automatycznie dodaje lewy ukośnik do wszystkich operacji posługujących się zmiennymi z tablic superglobalnych (POST, GET, COOKIE), wykonując wcześniej funkcję addslashes(). Dyrektywa magic_quotes_runtime ma natomiast wpływ tylko na niektóre funkcje wykonujące i niewykonujące operacji addslashes(), takie jak: file(), file_get_contents(), fread(), fgets() oraz readfile(), parse_ini_file(), fgetss(), fgetc(), fgetcsv() i fscanf(). Po jej włączeniu większość funkcji, które zwracają dane z dowolnych zewnętrznych źródeł, włącznie z danymi z baz danych i plików tekstowych, będzie dostarczała te informacje zaopatrzone w apostrofy i cudzysłowy, poprzedzone znakiem lewego ukośnika (\).
Opcja output_buffering jest domyślnie, zgodnie z zaleceniami dla Joomli!, wyłączona. Włączenie jej spowoduje, że żadna informacja z serwera nie zostanie wysłana do przeglądarki do momentu zakończenia skryptu. Zapobiegnie to na przykład przesłaniu nagłówka dokumentu wynikowego, zanim zostaną dostarczone ciasteczka (cookies).
Ustawieniem istotnym z punktu widzenia działania systemu Joomla! jest dyrektywa postaci session_auto_start=0. HTTP to, jak wiadomo, protokół bezstanowy. Dopóki mamy do czynienia z anonimowymi użytkownikami witryny, nie ma to znaczenia. Ale w wypadku użytkowników zalogowanych, a zwłaszcza administratorów, niezbędny jest mechanizm śledzenia ich zachowań. Rolę taką spełnia kontrola sesji.
Identyfikator sesji może być przechowywany w plikach cookies lub przekazywany przez URL. Jeśli aktywna jest opcja session_auto_start=ON lub session.use_cookies setting=OFF, nie będzie możliwe zalogowanie się do witryny ani do panelu administracyjnego. Należy więc te parametry skorygować.
Wyrażenie postaci allow_url_fopen umożliwia wykorzystanie funkcji fopen() dla uzyskania dostępu do plików na dysku lokalnym serwera z serwera zdalnego, przez podanie adresu URL i z użyciem protokołów HTTP i FTP. Jeśli allow_url_fopen zostanie wyłączone, niemożliwa będzie między innymi automatyczna aktualizacja rozszerzeń zawierających taką opcję. Niestety, ustawienie to może być wykorzystane także w celu ataku na serwer. Powoduje ono bowiem, że w takich funkcjach, jak fopen(), include() czy require(), dozwolone staje się używanie adresów URL podobnie jak nazw plików. A to może nas narazić na wiele problemów: włamanie do serwisu, blokadę serwera WWW czy choćby znaczne spowolnienie procesu generowania strony. Chociaż więc ustawienie allow_url_fopen=ON ułatwia pracę administratorowi, specjaliści od bezpieczeństwa Joomli! przekonują do rezygnacji z niego. Dokonując wyboru, pamiętajmy także, że ze względów bezpieczeństwa włączenie i wyłączenie tej funkcji jest możliwe jedynie przez edycję treści pliku php.ini.
Dwa istotne ustawienia decydują o dopuszczalnych rozmiarach plików przesyłanych na serwer. Są to upload_max_file_size, definiujące maksymalny dopuszczalny rozmiar wczytywanych plików, oraz post_max_size, określające maksymalny rozmiar danych przesyłanych metodą POST. Odpowiednie ustawienie tych parametrów zależy bezpośrednio od potrzeb naszej witryny. Standardowo administratorzy zezwalają na wczytywanie plików o rozmiarach do 8 MB. Jeśli nasze potrzeby są większe, musimy zwrócić się do administratora z prośbą o zmianę tej wartości. Rozmiar określony dla post_max_size powinien być przy tym większy, na przykład o jeden, od odpowiedniego atrybutu opcji upload_max_file_size.
Maksymalny czas wykonywania skryptów określany jest standardowo dyrektywą max_execution_time=30. Jeśli po upływie tego czasu skrypt nie zostanie wykonany, jego działanie jest przerywane. Te standardowe 30 sekund jest powinno nam w zupełności wystarczyć ? pamiętajmy bowiem, że ustawienie to chroni przed blokowaniem serwera przez źle napisane skrypty. Jeżeli więc staje się ono powodem błędu, należy przede wszystkim odszukać wadliwy skrypt i albo go poprawić, albo zrezygnować z niego, zastępując innym rozwiązaniem.
Maksymalny czas oczekiwania na przesłanie strumienia danych ze źródła zależy od dyrektywy default_socket_timeout. Najczęściej spotykanym jest ustawienie default_socket_timeout=0. Jeśli stwarza ono problemy w funkcjonowaniu witryny, można się zwrócić do administratora o jego modyfikację do postaci default_socket_timeout=30.
Ustawienie short_open_tag decyduje o możliwości stosowania w skryptach skróconej formy znaczników otwierających ? postaci <? zamiast <?php. Ponieważ Joomla! używa PHP w połączeniu z XML-em, opcja ta winna być wyłączona (short_open_tag=0). Zdarza się jednak, że jest ona aktywna. W efekcie mogą pojawiać się różnego typu błędy, gdy interpreter PHP napotka skrócone znaczniki otwierające. W takich wypadkach najczęściej zatrzymywane jest wykonywanie skryptu, niekiedy także wyświetlany jest jego kod. Jeśli prośba do administratora o zmianę tego ustawienia nie przyniesie rezultatu, nie wpadajmy w panikę. Wystarczy przejrzeć skrypty rozszerzenia, które sprawia kłopoty, wyszukać w nich sekwencje <? i zastąpić je tekstem postaci <?php.
Podsumowując zestawienie opcji PHP istotnych dla funkcjonowania Joomli!, warto przypomnieć, że niektóre ustawienia możemy zmodyfikować we własnym zakresie, także przy użyciu dyrektyw zawartych w pliku .htaccess, umieszczonym w katalogu głównym. Przykładową treść tego pliku, która pozwoli nam uporać się z możliwymi problemami, prezentuje poniższy listing:
| # Wyświetlaj błędy
php_flag display_errors on # Wyłącz rejestrowanie zmiennych globalnych php_flag register_globals off # Wyłącz interpretowanie # krótkich znaczników php_flag short_open_tag off #Przełącz na obsługę przez PHP4 SetEnv PHP_VER 4 |
| Listing 1 ? Przykładowa treść pliku .htaccess. |
Jeśli nie jesteśmy pewni, czy możemy zmienić konkretne ustawienie globalne serwera dyrektywą w pliku .htaccess, zapytajmy o to jego administratora. Możemy go również poprosić o radę w kwestii sformułowania odpowiedniej dyrektywy.
Jeżeli jesteśmy już pewni, że na naszym serwerze funkcjonuje odpowiednio skonfigurowany moduł PHP, możemy przejść do właściwej instalacji. Dla prawidłowego funkcjonowania Joomli! niezbędna jest baza danych. PHP, w którym napisana jest Joomla!, umożliwia integrację z wieloma systemami baz danych. Ale Joomla! w wersji 1.0.x może współpracować tylko z bazą danych MySQL w wersji co najmniej 3.23.x. Upewnijmy się, że nasz dostawca usług hostingowych zapewnia możliwość skorzystania z tego typu bazy. Powinniśmy od niego uzyskać jej nazwę oraz nazwę i hasło konta użytkownika ? te dane będą niezbędne do prawidłowego przeprowadzenia procesu instalacji.
Na komputerze lokalnym ? w domu lub sieci firmowej ? instalator automatycznie zakłada bazę danych. Może się jednak zdarzyć, że bez uprzedniego założenia bazy instalacja się nie powiedzie. W takim wypadku pozostanie nam samodzielne działanie z wykorzystaniem dowolnego programu obsługi bazy, na przykład phpMyAdmina albo poleceń linii komend systemu operacyjnego.
Na początku powinniśmy uruchomić program, wpisując w Pasku adresu przeglądarki na przykład http://localhost/phMyAdmin. W polu Utworzenie nowej bazy danych (Create New DataBase) definiujemy następnie własną nazwę bazy i klikamy Utworzenie (Create).
Tworzenie konta użytkownika bazy danych.
W dalszej kolejności tworzymy konto użytkownika, klikając odnośnik Dodanie nowego użytkownika i określając jego nazwę, nazwę hosta (localhost), hasło oraz przywileje. Na dostępnej liście uprawnień powinniśmy zaznaczyć wartości SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE, INDEX, ALTER, CREATE oraz DROP. Po zatwierdzeniu wprowadzonych zmian będziemy już mogli korzystać z utworzonej bazy danych.
Aby utworzyć nową bazę danych MySQL, korzystając z linii komend systemu operacyjnego, powinniśmy po pierwsze zalogować się do serwera bazodanowego, wydając polecenie postaci mysql -h nazwa_komputera -u identyfikator_uzytkownika -p. Zostaniemy poproszeni o podanie hasła, a po jego wprowadzeniu i zatwierdzeniu powinniśmy ujrzeć komunikat zbliżony do podanego w poniższym listingu:
| Welcome to the MySQL monitor.
Commands end with ; or g. Your MySQL connection id is 1 to server version: 3.23.49-shareware-debug Type ‘help;’ or ‘\h’ for help. Type ‘\c’ to clear the buffer.mysql |
| Listing 2 ? Komunikat powitalny MySQL-a. |
Skoro wszystko poszło dobrze, wydajmy teraz komendę postaci mysql> create database nazwa_bazy, aby utworzyć nową bazę danych. Następnie, wpisując polecenie mysql> show databases, sprawdzimy, czy operacja się powiodła. Jeśli tak, komunikat wyjściowy powinien przypominać przedstawiony w poniższym listingu:
| +—————–+
| Database | +—————–+ | nazwa_bazy | | mysql | | test | +—————–+ 5 rows in set (0.00 sec) |
| Listing 3 ? Komunikat potwierdzający istnienie bazy danych. |
Teraz musimy jeszcze tylko utworzyć konto użytkownika bazy danych i nadać mu odpowiednie uprawnienia. Wpisujemy więc w jednej linii:
| mysql> GRANT ALL PRIVILEGES ON nazwa_bazy.* TO nazwa_uzytkownika@localhost IDENTIFIED BY ‘haslo_uzytkownika’; |
| Listing 4 ? Tworzymy konto użytkownika bazy danych. |
Jeśli otrzymamy odpowiedź postaci Query OK, będzie to oznaczało, że cały proces tworzenia bazy danych został pomyślnie zakończony.
Po zainstalowaniu bazy danych musimy jeszcze utworzyć pliki z kwerendami, które odpowiadają za generowanie tabel, gdzie będą zgrupowane informacje. Pliki kwerend znajdują się w pakiecie instalacyjnym, w katalogu installation/sql. Ich właściwości ilustruje poniższa tabela:
| Pliki kwerend w pakiecie instalacyjnym Joomli! |
|
Gdy proces instalacji przeprowadzany jest automatycznie, program zakłada tabele bazy danych ze standardowym dla Joomli! przedrostkiem jos_. W plikach kwerend w miejscu przedrostka są znaki #__. Musimy więc zmienić ten przedrostek na jos_ we wszystkich plikach, których będziemy używali. W tym celu wystarczy, jeśli przed przesłaniem plików z kwerendami na serwer skorzystamy z funkcji Znajdź/Zamień w dowolnym edytorze tekstu, zachowującym pierwotne kodowanie znaków. W pierwszej kolejności powinniśmy przygotować do umieszczenia na serwerze plik joomla.sql, aby móc od razu założyć konto administratora. Musimy w nim umieścić dodatkowe linie tekstu, przedstawione w poniższym listingu:
| INSERT INTO mos_users VALUES (62, ‘Administrator’, ‘admin’, ‘twojadres@twojastrona.com’, ’21232f297a57a5a743894a0e4a801fc3′, ‘Super Administrator’, 0, 1, 25, ’2005-01-01 00:00:00′, ’0000-00-00 00:00:00′, ”, ”);
INSERT INTO `mos_core_acl_aro` VALUES (62,’users’,’62′,0,’Administrator’,0); INSERT INTO `mos_core_acl_groups_aro_map` VALUES (25,”,62); |
| Listing 5 ? Edycja pliku joomla.sql. |
Jeżeli przygotowaliśmy zgodnie z powyższymi wskazówkami pliki kwerend, możemy przystąpić do umieszczenia w bazie tabel z danymi. Najpierw jednak zdecydujmy, czy chcemy usunąć z bazy tabele pozostałe po poprzedniej instalacji pakietu oraz czy nowe tabele zamierzamy wypełnić przykładowymi danymi czy też nie. W pierwszym wypadku powinniśmy w linii komend wydać komendę postaci mysql -unazwa_uzytkownika -phaslo nazwa_twojej_bazy_joomla < drop_table.sql. Aby utworzyć nowe tabele, zaimportujemy z kolei plik joomla.sql, wpisując polecenie mysql -unazwa_uzytkownika -phaslo nazwa_twojej_bazy_joomla < joomla.sql. I w końcu, gdy zdecydowaliśmy się na opcję wczytania przykładowych danych, użyjemy komendy mysql -unazwa_uzytkownika -phaslo nazwa_twojej_bazy_joomla < sample_data.sql. Oczywiście wszystkie podane przykłady poleceń powinniśmy dostosować do naszych warunków, podając nazwę bazy danych, użytkownika i hasło.
?Manualną? instalację Joomli! zakończymy, kopiując treść pliku konfiguracyjnego configuration.php-dist do pliku configuration.php w głównym katalogu systemu. Powinniśmy również zmienić zawartość tego ostatniego, tak aby dostosować ją do naszych warunków. Podajemy więc nazwę hosta ? zwykle localhost, nazwę użytkownika bazy danych, hasło dostępu, adres ścieżki absolutnej oraz URL witryny. Treść przykładowego pliku configuration.php wraz ze szczegółowym opisem zaprezentowana jest w poniższym listingu:
| <?php
/** * ——————————— * Sekcja konfiguracji bazy danych * ——————————— */ $mosConfig_host=’localhost’; // Adres serwera bazy danych MySQL, // np. ‘localhost’ lub ‘sql.nazwafirmy.pl’ $mosConfig_user=’twojaNazwa’; // Login do bazy danych MySQL $mosConfig_password=’twojeHaslo’; // Hasło do bazy danych MySQL $mosConfig_db=’nazwaBD’; // Nazwa bazy danych MySQL $mosConfig_dbprefix=’jos_’; // Przedrostek nazw tabel /** * —————————— * Sekcja konfiguracji serwisu * —————————— */ $mosConfig_absolute_path=’/sciezka/joomla’; // Ścieżka absolutna $mosConfig_admin_expired=’3′; // Poziom autoryzacji sesji $mosConfig_alang=’polish’; // Język zaplecza administracyjnego $mosConfig_allowUserRegistration=’1′; // 1: Rejestracja użytkowników $mosConfig_back_button=’1′; // 1: Pokaż przycisk „Wstecz”; 0: Ukryj $mosConfig_cachepath=’/sciezka/joomla/cache’; // Folder pamięci tymczasowej $mosConfig_cachetime=’900′; // Czas przechowywania danych w pamięci podręcznej $mosConfig_caching=’1′; // 1: Włącz tymczasową pamięć podręczną $mosConfig_debug=’0′; // ’1′: Tryb diagnostyczny $mosConfig_dirperms=’0755′; // Prawa do katalogów $mosConfig_editor=’tinymce’; // Domyślny edytor tekstu $mosConfig_enable_log_items=’0′; // 1: Prowadź dziennik ? statystykę odsłon $mosConfig_enable_log_searches=’0′; // 1: Prowadź dziennik ? statystykę wyszukiwania $mosConfig_enable_stats=’0′; // 1: Prowadź dziennik ? statystykę wizyt $mosConfig_error_message=’Błąd połączenia’; // Komunikat błędu systemowego $mosConfig_error_reporting=-1; // Poziom raportowania uwag i błędów $mosConfig_favicon=’favicon.ico’; // Nazwa pliku ikony serwisu $mosConfig_fileperms=’0644′; // Prawa do plików $mosConfig_fromname=’Joomla PL’; // Nazwa nadawcy poczty $mosConfig_frontend_login=’1′; // Logowanie na stronie frontowej $mosConfig_frontend_userparams=’1′; // Parametry interfejsu redakcyjnego // strony frontowej (włączenie edytora) $mosConfig_gzip=’0′; // 1: Włącz kompresję GZIP; ’0′: Wyłącz $mosConfig_helpurl=’http://www.joomla.pl/pomoc’; // Adres serwera Pomocy $mosConfig_hideAuthor=’0′; // 1: Pokaż autora; 0 Ukryj $mosConfig_hideCreateDate=’0′; // 1: Pokaż datę utworzenia artykułu; 0: Ukryj $mosConfig_hidee-mail=’0′; // 1: Pokaż przycisk Poleć znajomemu; 0: Ukryj $mosConfig_hideModifyDate=’0′; // 1: Pokaż datę modyfikacji artykułu; 0: Ukryj $mosConfig_hidePdf=’0′; // 1: Pokaż przycisk PDF; 0: Ukryj $mosConfig_hidePrint=’0′; // 1: Pokaż przycisk Drukuj; 0: Ukryj $mosConfig_hits=’1′; // 1: Pokaż liczbę odsłon; 0: Ukryj $mosConfig_icons=’1′; // 1: ikony PDF, Drukuj, e-mail; 0: tekst $mosConfig_item_navigation=’1′; // 1: Pokaż pasek nawigacji; 0: Ukryj $mosConfig_lang=’polish’; // Jezyk witryny ? strona frontowa $mosConfig_lifetime=’900′; // Maks. czas bezczynności użytkownika // podczas sesji ? w sekundach $mosConfig_link_titles=’0′; // 1: Tytuły łączami $mosConfig_list_limit=’30′; // Liczba pozycji w listach $mosConfig_live_site=’http://domena.com’; // Adres witryny $mosConfig_locale=’pl_PL’; // Lokalizacja ? kod kraju $mosConfig_mailer=’mail’; // Sposób obsługi poczty $mosConfig_mailfrom=’admin@ domena.com’; // Adres nadawcy poczty $mosConfig_MetaAuthor=’1′; // 1: Nazwę autora do metadanych; 0: Nie wpisuj $mosConfig_MetaDesc=’Joomla – portal’; // 1: Opis witryny w metadanych; 0: Nie wpisuj $mosConfig_MetaKeys=’joomla,Joomla,CMS’; // 1: Słowa kluczowe w metadanych; 0: //Nie wpisuj $mosConfig_MetaTitle=’1′; // 1: Tytuł strony do metadanych; 0: Nie wpisuj $mosConfig_ml_content=’0′; // 1: Włącz wielojęzyczność ? nieużywane w 1.0 $mosConfig_multipage_toc=’0′; // 1: Spisy treści artykułów wielostronicowych $mosConfig_offline=’0′; // 0: serwis włączony, 1: serwis wyłączony $mosConfig_offline_message=’Witryna…’; // Komunikat administracyjny $mosConfig_offset=’0′; // Przesunięcie czasowe serwera $mosConfig_offset_user=’0′; // Przesunięcie czasowe użytkowników $mosConfig_pagetitles=’1′; // Włącz/Nie dynamiczną zmianę tytułów stron $mosConfig_readmore=’1′; // 1: Pokaż przycisk „Czytaj całość”; 0: Ukryj $mosConfig_secret=’FBVtggIk5lAzEU9H’; // Słowo ? szyfr, unikatowy identyfikator $mosConfig_sef=’0′; // 1: Włącz optymalizację SEF; 0: Wyłącz $mosConfig_sendmail=’/usr/sbin/sendmail’; // Katalog programu sendmail $mosConfig_session_life_admin=’1800′; // Maks. czas bezczynności administratora // podczas sesji ? w sekundach $mosConfig_shownoauth=’0′; // 1: Pokaż niezalogowanym linki; 0: Ukryj $mosConfig_sitename=’Joomla’; // Nazwa witryny $mosConfig_smtpauth=’0′; // 1: Serwer SMTP wymaga autoryzacji; 0: Nie $mosConfig_smtphost=’localhost’; // Adres serwera SMTP $mosConfig_smtppass=’haslo’; // Hasło serwera SMTP $mosConfig_smtpuser=’jakas_nazwa’; // Nazwa użytkownika serwera SMTP $mosConfig_unique-mail=’1′; // 1: Tylko unikatowe adresy e-mailowe użytkowników $mosConfig_useractivation=’1′; // 1: Aktywu konta użytkowników; 0: bez aktywacji $mosConfig_vote=’0′; // 1: Włącz ocenianie artykułów; 0: Wyłącz setlocale (LC_ALL, $mosConfig_locale); // Kod regionalny |
| Listing 6 ? Przykładowa zawartość pliku configuration.php wraz z opisem.
Nie musimy oczywiście edytować wszystkich ustawień. Wystarczy, że zajmiemy się wymienionymi powyżej opcjami podstawowymi. Resztę będziemy mogli dostosować do naszych potrzeb po uruchomieniu systemu, z poziomu panelu administracyjnego. W tym miejscu warto przypomnieć, że blisko 80% problemów z instalacją Joomli! ma swoje źródło w niepoprawnie zdefiniowanej ścieżce absolutnej. Najogólniej mówiąc, ścieżka absolutna rozpoczyna się od katalogu nadrzędnego, gdzie znajduje się katalog www (w dystrybucjach Linuksa najczęściej jest to katalog var), a kończy na nazwie katalogu, w którym znajdują się wszystkie pliki systemu. Przykładowa ścieżka może więc mieć postać: /var/www/mojawitryna. Zwróćmy uwagę, że nie kończy się ona znakiem prawego ukośnika (slash). Logowanie do panelu administracyjnegoJeśli wszystkie czynności wykonaliśmy poprawnie i ustawiliśmy, stosując się przedstawionych wcześniej wskazówek, prawa dostępu do plików na serwerze, możemy teraz zalogować się do systemu Joomla!. W tym celu w Pasku adresu przeglądarki wpisujemy: http://www.twojawitryna.com/administrator/ i podajemy ustalone wcześniej login oraz hasło. Jeżeli mimo wszystko logowanie się nie powiedzie, powinniśmy poprawić całą linię zawierającą zmienną $mosConfig_secret w pliku configuration.php na następujący wpis: $mosConfig_secret = ‘C5pzpdF5klKJvUBN’;. Jeśli i to nie poskutkuje, zarejestrujmy się w swoim serwisie, a następnie, korzystając z phpMyAdmina, zamieńmy hasło administratora na to, które podaliśmy podczas rejestracji. Po finalnym uruchomieniu panelu administracyjnego pamiętajmy jeszcze o tym, by zmienić adres e-mailowy administratora na poprawny. Dzięki temu będziemy otrzymywali automatycznie wszystkie e-maile generowane przez system. Dla pewności zdefiniujmy też nową nazwę użytkownika oraz hasło. ZakończenieProces ręcznej instalacji może odstraszyć początkujących użytkowników, pamiętajmy jednak, że w ogromnej większości wypadków rozpoczęcie pracy z systemem będzie wymagało jedynie użycia automatycznego instalatora. Z jego pomocą uruchomienie własnego serwisu opartego na Joomli! okaże się niezwykle łatwe. Oczywiście instalacja ? automatyczna czy ?ręczna? ? to dopiero pierwszy krok na drodze do sukcesu. Dlatego w kolejnej części kursu zajmiemy się omówieniem podstawowych funkcji administracyjnych systemu Joomla!. źródło: webhosting.pl |
| 1 |
| 0 |
| 0 |
| 0 |
| 0 |
![Post thumbnail of Drupal: instalacja krok po kroku w systemie Windows [XAMPP] tutorial](http://blog.servicetek.media.pl/wp-content/themes/monoshade/images/blue/blank.jpg "Drupal: instalacja krok po kroku w systemie Windows [XAMPP] tutorial")
