Trohe po staremu:)

TVN24 opublikowało informację, w której można było przeczytać: „Kolejnym pomysłem jest otwarcie wirtualnego ministerstwa w popularnej grze sieciowej „Second Life”. Gdy tak się stanie, resort będzie pierwszym przedstawicielem polskiej administracji państwowej w sieci. Gracz, który zdecyduje się zwiedzić MSWiA, będzie mógł wejść do niektórych pokoi, usłyszeć, czym zajmuje się resort, a nawet zadać pytanie ministrowi„. Informacja powyższa nie jest już w Sieci dostępna (trafiła w niebyt reorganizacyjny, bo takie są losy niektórych informacji w niektórych serwisach). Ciekawe czy inicjatywa MSWiA może zderzyć się z podobną rzeczywistością? Jest za to notatka w serwisie Gazeta.pl: MSWiA wkracza do „Second Life”: „Resort spraw wewnętrznych coraz śmielej wykorzystuje w swojej działalności internet. Chce wkrótce otworzyć własny pokój w „Second Life” – wirtualnym świecie najpopularniejszej gry świata – informuje „Rzeczpospolita„. W Rzeczpospolitej, którą cytuje Gazeta, również notatka trafiła już do niedostępnego powszechnie archiwum…

Wirtualne światy rządzą się swoimi prawami. Informacje czasem znikają. Wiadomo, że idzie nowe. Już Szwecja postanowiła uruchomić w Second Life swoją ambasadę (por. Ambasada Szwecji w Second Life). Jednak nawet Szwedzi nie ustrzegli się problemów – bo przeniesienie budynku zgodnego z projektem architektonicznym „z reala” zrodziło pytania o prawa autorskie architekta, o nadzór, o inne prawa wyłączne… To showbiznes. Możemy nawet zabiegać o to, by ktoś w grze wysadził w naszym nowym przedstawicielstwie wirtualną bombę atomową (por. Wirtualna rewolucja Second Life Liberation Army) – wszystkie serwisy na świecie będą wówczas o nas pisały (do momentu, aż gra przestanie wzbudzać emocje nowości).

Wirtualna rzeczywistość to nowe wyzwanie, ale też nieznane zagrożenia. Skoro polski „resort siłowy” (którego przełożonemu podlega szef Policji) umieszcza klip w YouTube, to znaczy, że YouTube nie jest siedliskiem piractwa, etc.. Oczywiście tak wyartykułowany wniosek to demagogia, podobnie jak demagogią jest wniosek przeciwny, że YouTube to siedlisko piractwa. Po prostu idzie nowe. Wraz z „nowym” mogą jednak pojawić się stare pytania: ile będzie kosztowało uruchomienie przedstawicielstwa w grze (to przecież komercyjne przedsięwzięcie, udział w tej grze kosztuje pieniądze). Ile będzie kosztowało utrzymanie tego przedstawicielstwa (ktoś przecież musi kierować awatarem urzędnika, trzeba płacić abonament). Dlaczego wybrano akurat Second Life? Jak pogodzić „budowę” wirtualnego przedstawicielstwa w nieogólnodostępnej przestrzeni z postulatem dostępności i równości obywatela wobec administracji publicznej? Co z accessibility i z neutralnością technologiczną?

Skoro w Second Life pojawi się Kraków – o czym można przeczytać w tekście krakowskiego wydania Gazety: Kraków zaczyna drugie życie w Second Life, przy czym jednocześnie są problemy z zakazami fotografowania Wawelu (por. Wawel chroni prawa fotografów???), to znaczy, że Polska będzie silnie reprezentowana w tej globalnej grze, z której jednak globalnie korzysta trochę ponad 8 milionów użytkowników (na dziś dokładnie: 8,385,862), przy czym w ciągu ostatnich 60 dni zalogowało się tam 1,682,527 osób… Globalnie rzecz ujmując – niewiele. „Second Krakow” to przedsięwzięcie komercyjne, animowane przez agencję reklamową. A Ministerstwo?

Jeszcze niedawno reklama pop-up zasłania strony resortu w sposób, który skutecznie przeszkadzał w dostępie do zasobów. Być może w drugim życiu będzie lepiej? W tym względzie nie jestem wstecznikiem, chociaż mam kilka wątpliwości (por. również Kampania prezydencka w USA, czyli CNN i YouTube znalazły sposób).

zrodlo: http://prawo.vagla.pl/node/7380